ALS DE DIJKEN BREKEN verkocht aan het buitenland

ALS DE DIJKEN BREKEN is door distributeur Dutch Features Global Entertainment verkocht aan de zender AMC Networks, bekend van onder andere BREAKING BAD en MAD MEN. Vanaf 19 oktober is de zesdelige serie over een hedendaagse watersnoodramp in Nederland te zien in onder meer de Verenigde Staten, Groot-Brittannië, Canada, Duitsland, Oostenrijk, Zwitserland, Australië en Nieuw-Zeeland, via het nieuwe Video on Demand kanaal Sundance Now. ALS DE DIJKEN BREKEN,  geschreven door Karin van der Meer, Pieter Bart Korthuis, Maarten Lebens en Wout Thielemans, was een kijkcijferhit in zowel Nederland als België.

De verkoop van ALS DE DIJKEN BREKEN is één van de grootste ‘Multi territory deals’ die Dutch Features voor een televisieserie heeft bewerkstelligd, sinds de oprichting van het bedrijf in 2012. Producent Ingmar Menning: ‘We hebben de lat voor ALS DE DIJKEN BREKEN erg hoog gelegd. Het produceren van een epische dramaserie van deze omvang is een grote uitdaging. Het is daarom ook echt een kroon op ons werk dat de serie is verkocht aan zo veel landen.’

 

Uiterst merkwaardig: column van Max Gras

Max Gras is voorzitter van de sectie Ondertitelaars. Iedere maand deelt hij met ons een overpeinzing over taal.

Nooit van sport gehouden, sport op de tv is zelfs een vorm van overlast voor mij. Maar je er helemaal aan onttrekken, kan niet. Het is vaak gewoon in het nieuws of je schakelt te vroeg in en meteen is het scherm weer groen. Bij die gelegenheden hoor ik in toenemende mate drie woorden, die zonder uitleg worden gebruikt: ‘derby’, ‘play-off’ en ‘hattrick’. Nooit iets van een verklaring gehoord van die termen. Een onderzoek onder de vriendenkring leert dat slecht een derde   een soort definitie noemt en dan nog niet steeds dezelfde. De rest weet het niet. De controlevraag om vast te stellen dat ik niet met debielen te maken heb: ‘schwalbe’, weten ze allemaal.

Nu kan ik het gewoon opzoeken, maar dat doe ik niet en bovendien ben ik zo gefascineerd door het consequent niet verklaren van deze woorden, dat ik van de weeromstuit (soms) naar sportuitzendingen ben gaan luisteren om me lekker te ergeren. Ja hoor, daar is ie weer, de hattrick. Stomme lul, schreeuw ik anoniem tegen de sportjournalist.

Waar zou ik zijn zonder ergernis?

Gouden Kalf Beste Scenario voor Jean van de Velde

Jean van de Velde, tot afgelopen zomer voorzitter van het Netwerk Scenarioschrijvers, heeft gisteren het Gouden Kalf voor het beste scenario ontvangen voor BRAM FISCHER. De prijs werd aan hem overhandigd door Pieter Bart Korthuis, zijn opvolger als Netwerk-voorzitter.

BRAM FISCHER vertelt het verhaal van de Zuid-Afrikaanse advocaat Bram Fischer die in 1963 Nelson Mandela bijstond nadat hij is beschuldigd van terrorisme. Fischer moest zijn stoutmoedigheid met een celstraf en een eenzame dood bekopen. De titelrol werd vertolkt door Peter Paul Muller, die werd onderscheiden met de prijs voor beste acteur.

De prijs voor beste film en regie gingen naar Martin Koolhoven’s western BRIMSTONE. Nora El Koussour won het Gouden Kalf voor beste actrice voor haar rol in LAYLA M.

Bekijk alle winnaars.

20e Dag van het Scenario brengt boeiende sprekers en ergernis

Van verbijstering tot bewondering. De gasten op de mooie 20e editie van de Dag van het Scenario wisten het publiek in de Stadsschouwburg van Utrecht op zeer uiteenlopende manieren te raken. ‘Verhalen over verhalen’ was het thema: wat is de waarde van een verhaal?

Verbijstering en woede viel filmjournalisten Dana Linssen en Jan Pieter Ekker ten deel. Zij kwamen vertellen over het Forum van de Regisseurs, een relatief nieuw onderdeel van het Filmfestival waarin zij vernieuwende, grensverleggende Nederlandse films laten zien.

Ekker stelde dat een scenario maar een klein dingetje is in het bouwwerk dat een film is. “Wij letten op de combinatie van scenario en regievisie, waarbij de regievisie véél belangrijker is dan het script.” Ter onderstreping hiervan wees hij naar de One Night Stand LIMBURGIA, “waar het verhaal totaal ondergeschikt is. Het is een heel mooie aaneenschakeling van scenes. Het verhaaltje dat erin zat, zat bijna in de weg.”

In de volle zaal ontstond rumoer en Dana Linssen kreeg vanaf de eerste rij boos de vraag toegeworpen of zij scenario’s ook zo onbelangrijk vond. Haar uitleg hielp niet. Linssen wees erop dat beelden, geluiden en tijdsverloop in sommige films belangrijker zijn dan het verhaal en de handelingen. “Provocerend: geen van films van het Forum van de Regisseurs is in het programma terechtgekomen omdat het scenario zo goed gestructureerd is. Als ik een goede structuur wil, dan lees ik een boek.”

Provocerend of niet, ze bevestigde daarmee het beeld dat zijzelf en Ekker – die nota bene in allerlei beoordelings- en selectiecommissies voor film heeft gezeten of zit – een scenario zien als niet meer dan een lineair verhaaltje, een lijstje van mooi vervlochten handelingen en dat de echte visie, dat wat wordt ‘verteld’ met een film, afkomstig is van de regisseurs. Ook Don Duyns, die de Dag samen met Jenny Mijnhijmer presenteerde, vond het schokkend: “Ik heb zelden met zoveel minachting over mijn vak horen spreken als door Jan Pieter Ekker.”

Fractalen

Nee, dan Tatjana Andersson, hoofd ontwikkeling bij het Zweeds productiehuis Palladium Fiction, die een halfuur de tijd kreeg om haar ideeën over langlopende televisieseries te ontvouwen, “Series zonder houdbaarheidsdatum, die elk jaar beter worden, die een obsessie, een verslaving zijn”. Ze hield een geweldig verhaal, onder andere over fractalen, de structuren die zichzelf steeds herhalen in deze series, en die doen denken aan structuren die je veel in de natuur ziet. “Het is een dans, een creatieve herhaling van patronen, die diepte creëert.”

Andersson had meer treffende metaforen: “It’s all about the rif”. Een tv-serie is heel iets anders dan een film of een boek. Het werkt zoals bij het improviseren van muziek. Er is een thema, muzikanten gaan daarop variëren en bouwen steeds nieuwe stappen.

En de vulkaan: aan de basis van het verhaal staat één conflict, het ‘source conflict’ dat, zoals het magma van een vulkaan, alle beweging veroorzaakt. Bij BREAKING BAD is dat conflict bijvoorbeeld: “Hoe kies je tussen drijfveren die je een goed maar ontevreden persoon maken, en die die je een destructief maar voldaan mens maken?” Bij DEADWOOD gaat het om de worsteling tussen chaos en orde waaruit een samenleving ontstaat. “Er moet een tegenstelling zijn, een krachtmeting tussen twee even sterke, maar onverenigbare ideeën, een bloedige oorlog tussen verschillende levensopvattingen.” Het publiek hing aan haar lippen. Al bij de borrel achteraf werden plannen gemaakt om Andersson een keer te laten terugkomen voor een masterclass, en haar langer de tijd te geven om haar kennis en inzichten te delen.

´Thick story´

Een ander boeiend verhaal was er al aan het begin van de middag van Inez de Beaufort. Ze is hoogleraar Medische ethiek aan het Erasmus Medisch Centrum en gebruikt film en tv-fictie in haar wetenschappelijke praktijk. Aan de hand van allerlei voorbeelden liet ze zien hoe verhalen maatschappelijke discussies op gang kunnen brengen. Zoals de film STILL ALICE, waarin Julianne Moore een vrouw speelt die Alzheimer krijgt, en die het debat op gang bracht over hoe lang je moet willen leven als je deze ziekte hebt.

Verhalen helpen om ethische posities een gezicht of stem te geven. “Het is geen raamwerk maar de ‘thick story’.” De Beaufort legde de zaal een vraag voor: “Is het mooi meegenomen, of moet het de bedoeling zijn van schrijvers om dit te doen?”

Er zijn zeker ook bezwaren aan het gebruik van verhalen in ethische debatten, benadrukte De Beaufort. Ze concentreren zich vaak erg op één persoon, en zijn soms volstrekt irrealistisch, zodat wetenschappers zich genoodzaakt gaan voelen een beeld te corrigeren. Nóg een vraag voor de makers leverde dat op: “Wat is uw verantwoordelijkheid daarin, if any?”

Pippi Langkous

Alieke van Saarloos, met Sia Hermanides regisseur en schrijfster van Voetbalmeisjes, beantwoordde de eerste van De Beauforts vragen bevestigend: “We krijgen best veel geld om dingen te maken, dus ik vind dat we de verantwoordelijkheid hebben om iets bij te dragen en beelden te creëren.” De twee maaksters kwamen mede tot hun serie doordat “het voelde alsof er iets miste, een verhaal over sterke en kwetsbare meiden. Wij teerden nog steeds op PIPPI LANGKOUS. En DUNYA EN DESIE was natuurlijk ook heel tof.” Van Saarloos zorgde voor hilariteit door in haar betoog af te geven op “oude mannen van boven de vijftig”, niet meteen beseffend dat die een stevig deel van het publiek uitmaakten. “Heb ik iets verkeerd gezegd?”

Scenaristen Jan Harm Dekker en Robert Jan Overeem vertelden hoe ze een waargebeurd verhaal omvormden tot de bekroonde dramaserie DE ZAAK MENTEN, maar konden Don Duyns niet blij maken met een gepassioneerd verhaal dat dit project iets was waar ze hun leven lang naar hadden uitgekeken. Overeem: “Tja, waarom DE ZAAK MENTEN? Omdat we gebeld werden.”

Jean van de Velde vertelde over de totstandkoming van de film BRAM FISCHER en hoe een gegeven nog niet meteen een verhaal is. Na afloop kreeg hij een groot applaus als dank voor zijn zes jaren van voorzitterschap van het Netwerk Scenarioschrijvers. Mede dankzij korte video-interviews met Maria Goos, Peter Römer en Johan Nijenhuis en de muziek van muziek van Rosa Sanne de Jong en Lisa Lukaszczyk werd deze Dag van het Scenario een van de sterkte edities van de afgelopen twintig jaar.

Door Gertie Schouten

Eervolle vermelding voor PLOT bij Louis Hartlooper Prijs

De jaarlijkse Louis Hartlooper Prijs is uitgereikt aan Joyce Roodnat voor het boek Hee… zie je dat!? – De films van Ed van der Elsken. De Louis Hartlooper Prijs voor de Beste Filmpublicatie is voor de dertiende keer uitgereikt aan een persoon die zich met een publicatie verdienstelijk heeft gemaakt voor de geschreven filmcultuur. Joyce Roodnat won de prijs eerder in 2005.

PLOT, het magazine over scenarioschrijven van het Netwerk Scenarioschrijvers, was ook genomineerd en werd door de jury onderscheiden met een “eervolle vermelding”, een unicum in de geschiedenis van de prijs. De jury sprak in haar rapport van “een publicatie met zeer veel potentie die nog volop in ontwikkeling is […] De teksten geven een verdieping bij de actualiteit van de Nederlandse filmcultuur in de breedste zin.”

De voltallige redactie van PLOT, bestaand uit Oene Kummer (hoofdredacteur), Mirjam Groen, Bart Juttmann, Gertie Schouten en Marc Veerkamp, was er om de prijs in ontvangst te nemen. “Dit is een ongelooflijke eer,” reageert de redactie verheugd. “Dit motiveert ons om PLOT nog beter te maken, een nog breder publiek te bereiken en te informeren over het vak scenarioschrijver.”

De prijzen werd uitgereikt door de juryvoorzitter Sytske Kok. De jury bestond verder uit Eric Blom, Katja Draaijer, Mick van Rossum en Thomas den Drijver.

Nominaties Kees Holierhoek Scenarioprijs 2017 bekend

De Kees Holierhoek Scenarioprijs wordt om de twee jaar uitgereikt aan de scenarioschrijver van het beste oorspronkelijke Nederlandse televisiedrama. Vandaag maakt de jury de nominaties bekend:

  • Robert Alberdingk Thijm voor A’DAM – E.V.A, seizoen 3 (2016),
  • Jaap van Heusden en Rogier de Blok voor “DE NIEUWE WERELD (2013)
  • Franky Ribbens voor HOLLANDS HOOP (2014).

De Kees Holierhoek Scenarioprijs, voorheen bekend onder de naam Lira Scenarioprijs, wordt op 3 november voor de 12e keer uitgereikt. De winnaar(s) ontvangt(/en) een oorkonde en een bedrag van € 15.000.

De jury bestaat uit Threes Anna  (schrijver en regisseur), Noraly Beyer (voormalig presentatrice van het NOS Journaal en Radio Nederland Wereldomroep), Malou Gorter (actrice), Walter van der Kooi (historicus en recensent voor De Groene Amsterdammer) en voorzitter Max van den Berg (oud-commissaris van de Koning).

In aanmerking kwam al het oorspronkelijke Nederlandse drama dat tussen 2013 en 2016 op televisie of online in première ging. Juryvoorzitter Max van den Berg: “In Nederland worden prachtige oorspronkelijke scenario’s geschreven. Dat verdient aandacht, erkenning en bekroning.”

Uit de nominatierapporten van de jury:

“Alberdingk Thijm schetst ook met het derde seizoen van A’DAM – E.V.A. een kleurrijke dwarsdoorsnede van onze bevolking waar de personages vooral mensen van vlees en bloed zijn die amuseren en ontroeren. Maatschappelijk relevant drama met empathie als grondtoon.”

“Van Heusden en De Blok slagen er met DE NIEUWE WERELD in om een actueel en relevant thema in nuances en met kunstzinnigheid ver boven het pamflet uit te laten stijgen. Geboeid en verrast volgen we de twee hoofdpersonages die niet meer verschillend van elkaar hadden kunnen zijn, maar hun tragiek verbindt hen.”

“Ribbens levert met HOLLANDS HOOP een spannend, slim en stuwend scenario af dat even kundig is als origineel. Opvallend sterk zijn de dialogen. De humor verzoent het geweld. Een oer-Hollandse thriller met internationale allure met een hoofdrol voor het landschap.”

Voor volledige nominatierapporten en meer informatie over de prijs kijk op www.keesholierhoekscenarioprijs.nl.

Over Lira

Stichting Lira is de auteursrechtorganisatie en belangenbehartiger voor alle schrijvers en vertalers. Lira zet zich in om de positie van auteurs in Nederland structureel te verbeteren. Voor meer informatie over Lira, kijk op www.lira.nl.
 

Verhalen over verhalen thema Dag van het Scenario

Op vrijdag 22 september vindt in de Utrechtse Stadsschouwburg alweer de twintigste editie plaats van de Dag van het Scenario. Het doel van deze feestelijke bijeenkomst, samengesteld en georganiseerd door het Netwerk Scenarioschrijvers, is het vak scenarist onder de aandacht brengen en een publiek van schrijvers en andere dramaprofessionals te informeren en te inspireren.

Dit jubileum gaat zeker niet onopgemerkt voorbij, maar naast enkele feestelijke elementen blijft de formule ongewijzigd: bijzondere en spraakmakende gasten belichten vanuit hun unieke standpunt één thema om het publiek van scenarioschrijvers en andere professionals te informeren en te inspireren.

Dit jaar draait alles om de core business van schrijvers: het verhaal. Wat is de waarde van  verhalen. Verschillende schrijvers vertellen over hun intenties en werkwijze, maar ook betrokken buitenstaanders uit, bijvoorbeeld, de wetenschap komen aan het woord. Daarnaast worden er korte films vertoond over het ontstaan van enkele opmerkelijke momenten uit Nederlands drama. Binnenkort wordt het definitieve programma bekend gemaakt.

De Dag van het Scenario is een onderdeel van het Nationale Filmconferentie, bedoeld voor scenarioschrijvers en andere film- en televisieprofessionals, zoals regisseurs, dramaturgen, producenten, acteurs, editors, medewerkers van fondsen- en omroepen etc.  Dus: kom op verhaal bij het Netwerk Scenarioschrijvers.

Sprekers

  • Tatjana Andersson, hoofd ontwikkeling bij het Zweeds productiehuis Palladium Fiction, ontvouwt haar ideeën over langlopende series: verhalen zonder houdbaarheidsdatum.
  • Inez de Beaufort, hoogleraar Medische ethiek aan het Erasmus Medisch Centrum, gebruikt film en tv-fictie in haar wetenschappelijke praktijk.
  • Filmjournalisten Dana Linssen en Jan Pieter Ekker over grensverleggende manieren van vertellen in recente Nederlandse films.
  • Scenaristen Jan Harm Dekker en Robert Jan Overheem vertellen hoe ze een waargebeurde verhaal omvormden tot de bekroonde dramaserie De Zaak Menten.
  • Scenaristen-regisseurs Sia Hermanides en Alieke van Saarloos vertellen over het ontstaan van hun pet project, de serie Voetbalmeisjes.

Verder muziek van Rosa Sanne en videobijdragen over sleutelmomenten uit het Nederlands drama van de afgelopen twintig jaar. Presentatie is in handen van Don Duyns en Jenny Mijnhijmer.

Schrijf je in.

Willem de Vlam nieuwe voorzitter sectie Toneelschrijvers

Een wisseling van de wacht heeft plaatsgevonden in de sectie Toneelschrijvers. Voorzitter Don Duyns treedt terug. Hij wordt opgevolgd door zijn collega Willem de Vlam. De rest van het bestuur bestaat uit Maaike Bergstra (secretaris), Robert van Dijk (penningsmeester) en Jannemieke Caspers (algemeen lid).

‘Trots ben ik op de groei van de sectie toneelschrijvers en het groeiende bewustzijn onder de leden dat je je als auteur van een theatertekst meer mag laten geleden,’ zegt Don. ‘Ik kijk terug op alle meetings met plezier, nog wel het meest op het interview dat Anouk Saleming en ik met de onvergelijkbare Judith Herzberg hielden. Ik heb met alle sectieleden heel prettig samengewerkt en een hoop geleerd. Natuurlijk blijft er nog een hoop te doen, maar dat vertrouw ik mijn opvolger Willem de Vlam en zijn bentgenoten met een zeer gerust hart volkomen toe!

‘Don opvolgen is ook geen gemakkelijke opgave,’ aldus Willem over zijn nieuwe functie. ‘Voorlopig is het mijn ambitie om over een paar jaar bij mijn eigen vertrek niet enkel rokende puinhopen achter te laten. Dat wil zeggen: de aanwas van nieuwe leden te blijven bevorderen en de belangen van die leden te behartigen. Ik kom nog maar net kijken, dus mijn vijfjarenplan is nog niet tot in de details uitgewerkt.’

Film Production Incentive geactualiseerd per 1 oktober 2017

De Netherlands Film Production Incentive wordt per 1 oktober 2017 geactualiseerd. De bijdrage per project wordt verhoogd, de regeling wordt verbreed naar high end TV-series en voor speelfilms met een lager productiebudget wordt ruimte gemaakt. Bij de aanpassingen en voorwaarden is rekening gehouden met de toename van het jaarlijkse beslag op de regeling doordat deze internationaal aan bekendheid wint.

Zoals aangekondigd in het beleidsplan 2017-2020 en het jaarverslag 2016, is er bekeken hoe de regeling nog verder aan effectiviteit kon winnen, op basis van de sterke resultaten van de afgelopen jaren. Ook is er bekeken op welke manier de aantrekkelijkheid van Nederland als (co)productieland nog meer kon worden gestimuleerd.

De wijzigingen, die per 1 oktober 2017 van kracht worden, spelen in op vragen uit het veld en sluiten aan op analyses van de werking van de regeling in Nederland en vergelijkbare regelingen in het buitenland.

Leer meer.

NFF eert Gerard Soeteman met Gouden Kalf voor de Filmcultuur

Het Nederlands Film Festival (NFF) reikt dit jaar het Gouden Kalf voor de Filmcultuur uit aan scenarioschrijver Gerard Soeteman. De 81-jarige Soeteman schreef onder andere het scenario voor Nederlandse filmklassiekers als TURKS FRUIT (1973), Soldaat van Oranje (1977), De aanslag (1986) en de meer recente succesvolle film Zwartboek(2006). Hij werkte vaak samen met Paul Verhoeven, met wie hij nu aan Blessed virgin (2018) werkt. Het Gouden Kalf voor de Filmcultuur is in 1981 het leven geroepen om personen of instanties te eren die zich op bijzondere wijze verdienstelijk hebben gemaakt voor de Nederlandse filmcultuur. Het Gouden Kalf wordt uitgereikt tijdens de openingsavond van het Nederlands Film Festival, dat dit jaar plaatsvindt van woensdag 20 tot en met vrijdag 29 september.

Het bestuur van het NFF heeft ervoor gekozen Soeteman te eren vanwege zijn grote betekenis voor de Nederlandse filmcultuur: “Soetemans werk overstijgt meerdere decennia. Hij stond aan de wieg van vele grote succesvolle films en evenveel grote, nationale en internationale carrières van de medewerkers van die films. Hij was het bed, het matras waarop de anderen konden liggen, staan, springen en zo hoog konden reiken”.

Met de uitreiking wordt tevens het belang van scenarioschrijvers in de totstandkoming van filmproducties onderschreven. “Een goede film begint met een goed verhaal, en een goed verhaal begint bij de scenarioschrijver. Zij zijn de stille kracht achter het succes van grote films. Dat heeft Soeteman, zonder wie films als Turks fruit of Soldaat van Oranje  nooit zo vol impact waren geweest, meerdere malen bewezen. Hij is een meester in het schrijven van goede verhalen en een voorbeeld voor alle filmmakers.”, aldus het bestuur van het NFF.

Het Gouden Kalf voor de Filmcultuur wordt sinds 1981 uitgereikt tijdens het Nederlands Film Festival op het moment dat het festivalbestuur daartoe aanleiding ziet. Eerder ging het Gouden Kalf naar Alex en Marc van Warmerdam (2016), Sandra den Hamer (2015), Burny Bos (2014), Monique van Schendelen (2013), Willeke van Ammelrooy (2012), Rolf Orthel (2010), Doreen Boonekamp (2009), Rutger Hauer (2008), Robby Müller (2007), Hans Kemna (2005), Jan Decleir (2003), Louis van Gasteren (2002), René Scholten (2001), Matthijs van Heijningen (1999), Geoffrey Donaldson (1998), Robbert Wijsmuller (1997), Jeroen Krabbé (1996), Wim Verstappen (1995), Jan de Vaal (1994), Jan Blokker (1993), Paul Verhoeven (1992), De Filmkrant (1991), Jos Stelling (1990), Ellen Waller (1989), Johan van der Keuken (1988), Fons Rademakers (1987), Anton Koolhaas (1986), Joris Ivens (1985), J.M.L. Peters (1984), Bert Haanstra (1983), Dan Ireland (1982) en J.G.J. Bosman (1981).